Σχόλια
Αποφάσισα να κάνω την παρουσίαση αυτή για δυό λόγους:
1. Παρότι δεν διαπιστώθηκε πρόβλημα στεφανιαίων, το παραπάνω είναι ευκαιρία να τονισθεί, ότι αν η ανώμαλη έκφυση στεφανιαίας γίνει εφικτό να διαπιστωθεί πλην την επέλευση νέκρωσης η ωφέλεια για το παιδί είναι εξαιρετικά μεγάλη. Ιστορικό λοιπόν (ανεκτίμητο).
2. Με…τρέλανε η ισχαιμικού τύπου ΗΚΓ αλλαγή στη σίτιση. Δεν έχει περιγραφεί σε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το βρήκα ευκαιρία για σκέψη. Στους ενήλικες με υπέρπνοια έχουν παρατηρηθεί παρόμοιες αλλαγές στις ίδιες απαγωγές. Αλλά… το παιδί έκλαιγε τρελλά πριν την σίτιση χωρίς αλλαγές (βλέπε ΗΚΓ σχετικό). Φταίει εμπλοκή του αυτονόμου λόγω του προβλήματος από το γαστρεντερικό;
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θεωρώ μείζον είναι να μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα “φταίει αυτό” ή “δεν φταίει αυτό”, αφού αυτή είναι η βάση για τα περαιτέρω και αυτό έγινε στην περίπτωση του παιδιού.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι φταίει και ισχαιμεί το μυοκάρδιο στην ανώμαλη έκφυση στεφανιαίας;
Οχι. Δεν φταίει ο χαμηλός κορεσμός, επειδή η στεφανιαία παίρνει αίμα από την πνευμονική (έτσι μου απαντούσε το 99%, την εποχή που έκανα μαθήματα σε φοιτητές και ειδικευόμενους). Υπενθυμίζεται, ότι η ανωμαλία είναι συγγενής. Αφού λοιπόν έτσι είναι από τη γέννηση, γιατί δεν το παθαίνει άμεσα ή από τις πρώτες ημέρες; (θα απαντήσω φυσικά σε όποιον θελήσει να με ρωτήσει).
Ελπίζω βρήκατε ενδιαφέρον το περιστατικό.
Ευχαριστώ για την επίσκεψη στον διαδικτυακό μου χώρο.
Συναδελφικά,
Χριστίνα Ι Τράπαλη